Имам един приятел, клетъчен биолог, който показва ум и енергия в Барселона в полза на човечеството. Биомедицинско и тъканно инженерство. Млад човек от Пазарджик, чака първа рожба.
Та тази вечер той ми сподели, че ще си купи акции и ще "вербува" максимален брой хора да станат акционери.
И се размечтах. И не защото мечтите са безплатни. Не са, като пакет за 30 лева.
Размечтах се. Викам си - дали можем да го направим така, че "Армията" да е малка по капацитет за Общо събрание? И за да се проведе да се наложи да направим сцена и да стоим правостоящи, като на AC/DC.
Или пък, кой знае, заради такова Общо събрание, да си построим нов стадион...
Защо пък да не опитаме!? Както бе разяснено днес по най-важния въпрос - никой не си купува дълг. Но пък става неделима част от надеждата.
А ако няма надежда - животът е безнадежден! Или бъркам?


